Bir kafede otururken yan masada, yolda yürürken otobüs durağında, fazla şekerli bir manzaranın önünde, gece eğlencesinin en kahkahalı anında, elindeki akıllı telefonu yüzüne çevirmiş, kendi fotoğrafını çeken birini görmeden gün geçmiyor. Artık herkes biliyor bu eylemin adını; selfie. Yani bir kişinin telefon kullanarak kendi fotoğrafını çekmesi ve daha sonra internette paylaşması. Kelime, 2013 yılı içindeki kullanım oranıyla Oxford Dictionary tarafında yılın kelimesi seçildi. Çağın, dile yeni armağanı. Suretine bir kol boyu mesafede duran insanlar. Akıllı telefonu, avuç içlerinde maharetli bir…
Genel
Karşıdaki Adam: Çabuk o elindeki bıçağı bırak ve buraya gel! Emma Peel: Hayır! Karşıdaki Adam: Delirdin mi sen yahu? Bırak dedim, bir kaza çıkacak! Emma Peel: Bu bıçağı nasıl kullanacağımı bana öğretecek kişi sen değilsin. Bunu benden, bizden iyi kimse kullanamaz. Karşıdaki Adam: Sakin ol lütfen… Emma Peel: Sakinim… Hem de tahmin edemeyeceğin kadar sakinim. Yıllardır bu mutfağın, bizi tıktığınız mutfakların parmaklıklı pencerelerinden dışarı bakarken öğrendim böylesine sakin olmayı. Bir elimde bıçak, günde üç öğün, karnınızı doyurmaya çalışırken öğrendim zamanı…
Aşağıdakilerden hangisi doğrudur? Ya da doğru değildir? a) İyi kitap, başkasına anlatabildiğin kitaptır. b) İyi kitap, başkasına anlatamadığın kitaptır. c) İyi kitap, kendine bile anlatamadığın kitaptır. d) İyi kitap, anlamadığın kitaptır. e) İyi kitap, yoktur.
…arkadaşlardan biri bu dünyadan ayrılır! Fidel ve Gabo Gabriel Garica Marquez, hayal ve düşünce dünyamızın taşlarını yerinden oynatıp bu dünyadan göçüverdi. Dostu Fidel’i yalnız bıraktı. Ama o dostluğun rüzgarını hepimiz hissediyoruz. Belki de artık yapılacak tek şey o rügarla koşabildiğimiz kadar koşmak…
Berlin’de, Schaubühne’de bir oyun izliyorum. Metnin kimi kırılma anlarında, oyunculardan biri zamanında popüler olmuş şarkılardan birini söylemeye başlıyor. Oyunun sorgulayıcı akışı içinde, o popüler şarkı, zihnimizdeki algısından başka bir anlamla çıkıyor karşımıza. Bir noktadan başka bir noktaya savruluyoruz. Ben de Berlin’den Hamburg’a savruluyorum bir anda. Hamburg’da tuhaf işler dönüyor 21 Aralık’tan bu yana. 80’li yılların ‘işgal evi’ hareketinin Hamburg ayaklarından biri olan ve 1989 yılından bu yana solcu grupların işgalinde bulunan Rote Flora Kültür Merkezi’nin boşaltılması istenince başladı her şey….
…1993 yılında bugün, Türkiye internete bağlandı! Dünyaya açılan pencereyi çok sevdik. Özellikle de kapalı bir toplum olmanın tedirgin edici nefesini üstümüzden alan uygulamaları. “Şimdi ve burada” sesimizi duyurabilmek hoşumuza gitti. Kimi zaman bocaladık, kimi zaman geveledik ama devrilmeden ilerledik. …ve o bağlantıdan yirmi yıl sonra, sesimizin “şimdi ve burada” olmasından rahatsızlık duyanların, tedirgin edici nefesini hissediyoruz ensemizde. Ama o nefes kar etmez artık… bağlandık bir kere.
Aşağıdakilerden hangisi doğrudur? Ya da doğru değildir? a) Arkadaşlık, taraf tutmaktır. b) Arkadaşlık, menfaat kollamaktır. c) Arkadaşlık, kokulu bir sıvıdır. d) Arkadaşlık, ip cambazlığıdır. e) Arkadaşlık, yoktur.
Son iki günde gazetelerde okuduğum beş kadın cinayeti haberi. O haberlerin arasına sıkışmış, bir-iki şiddet haberiyle birlikte… Bunlar sadece benim gördüklerim. Yeni haftayla birlikte bu bilgiyi twitter üstünden paylaştığımda kadın cinayetlerinin takipçisi olan bir adresten gelen bilgi ise tüyler ürpertici. 2014’ün ilk 97 gününde 65 kadın cinayeti olmuş. 65 kadın cinayeti… Bu ölümlü olayların yanında tehdit, şiddet, dayak, aşağılama… Bir de geride kanalar var. Anne ölünce ve baba hapse girince geride kalan çocuklar. Konu, benim burada iki satırla yazdıklarımın çok…
Öğrenci Kolektifleri’nin bir çalışması bu. Uzun süre uğraştılar ve sonunda tamamladılar. İstanbul, Ankara ve Eskişehir’de gösterimler yaptılar. Belgeseli daha geniş kitlelere ulaştırmak istiyorlar. Hiç unutulmasın diye… Fil Uçuşu’nda belgeselin fragmanını paylaşıyorum. Buraya baktıkça unutmayalım diye…
Roberto Bolano çok sevdiğim bir yazar. Son beş yılda kitiphanemdeki yerini almış olan yazarı sevmemde, kitaplarını Türkçeye çeviren Zeynep Heyzen Ateş’in de katkısı var elbette. Tılsım raflardaki yerini alır almaz edindim ve büyük bir iştahla okumaya başladım. Z.H.Ateş bu kez çeviride bir adım öteye gidip bir de ‘kılavuz’ hazırlamıştı biz okurlara. 1968 Olimpiyatları öncesindeki günlere gittiğimiz roman, yıkıcı bir tarihi gerçeklikten, benzersiz bir anlatı kurmayı başarıyor. Alcira Soust Scaffo’nun gerçek hikayesine, Bolano’nun kurmaca karakteri Auxilio’nun zihniniden ulaşıyoruz. Her adımında tedirgin…